|
وبلاگ شخصی فرهاد داودوندی ( بروجرد ) اخبار ایساکو ، نجوم ، ورزش ، هنر و علم در بروجرد
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
فرق ما با آنها ! می دانید اولین جمله ای که ما در اول
دبستان یاد می گیریم چیه؟ بابا آب داد بابا نان داد
من می توانم بخوانم و بنویسم
من می توانم بدوم و این است که ما همیشه چشممون دنبال دست پدر است.
کار از ریشه خراب است. باید كتاب سال اول ابتدایی تغییر محتوا دهد!
طبقه بندی: هنری، اجتماعی، برچسب ها: فرق، ما، آنها، کلاس اول ابتدائی، نوشته شده در تاریخ شنبه 26 فروردین 1391 توسط فرهاد داودوندی
با سلام و عرض ادب حدود سال 64 و 65 بود که در مدرسه راهنمایی دکتر شهیدی درخیابان هفده شهریور با آقای محمد تندرو همکلاس بودیم و با هم در یک میز می نشستیم ، یادش به خیر . آقای نعمت خواه ، معلم ورزشمان بود و مربی کشتی هم بود ، فردی بامتانت و خوش خلق و با حوصله ، هنوز هم هر از چند گاهی که مسیرم به بروجرد و استخر نساجی می خورد حتما عرض ادب میکنم . آقای قانع معلم ریاضی ما هم از بازیکنان تیم گله رود بود ، که آن زمان مشهورترین تیم فوتبال بروجرد محسوب می شد . یادم می آید آن سالها ورزش بوکس هم تازه آزاد شده بود و سیل جوانان بروجرد برای اموزش بوکس غوغا کرده بود ، به هر کسی میگفتی برو آن ور تر ، زنگ آخر می کشید به رقص پا و هوک چپ و راست . بوکسورهای خوبی مثل علی درویش نورایی ( خدا بیامرز ) رحیم سبزه وند - بهزاد عزیزی - کورش نوازنده فر و .. برای خودشان برو و بیایی داشتند. یاد آن روزها و زنگ آخرها به خیر ما را خوب ساخته و پرداخته کرد - خوب ! سوغاتش این بود که ما هم برای رهایی از کتک خوردن به جمع ورزشکاران پیوستیم و از رشته کشتی و بوکس و فوتبال و جودو و رزم آوران و شنا و در پایان از بدنسازی سر در آوردیم ، که حدود 20 مدال و حکم قهرمانی تنها یادگارهای آن دوران است. آقای داودوندی عزیز ، دم شما گرم که با این گزارش ها خاطره های ما را زنده کردی . راستی یک بار آمده بودم بروجرد هرچی در خیابان رودکی بالا و پائین کردم فروشگاه شما را پیدا نکردم . _______________________جدول رده بندی لیگ دسته سوم تا پایان هفته بیستمبنقل از وبلاگ ورزشی آقای وحید کاظمی ذهابی
____________ شاهکار فدراسیون فوتبال : این دوپینگ با آن دوپینگ فرق دارد !
_________________ عکسی که شاید ما را متحول کند  ____________www.farhad90.mihanblog.com دو سه روز است که سایت شخصی من فقط با آدرس فرهاد 90 دات میهن بلاگ بالا می آید و آدرس فرهاد 90 دات آی آر فعال نیست . لذا برای دیدن سایت فقط از آدرس www.farhad90.mihanblog.com استفاده نمائید . سپاسگزارم طبقه بندی: اجتماعی، برچسب ها: www.farhad90.mihanblog.com، آدرس، فرهاد 90 دات میهن بلاگ، فرهاد 90 دات آی آر، عکس، ما، شاید، متحول، نوشته شده در تاریخ سه شنبه 2 اسفند 1390 توسط فرهاد داودوندی
ورزشکارانی که می گویند از ما ننویس ! فرهاد داودوندی - بروجرد : تلفن همراهم زنگ می زند دوست بسیار عزیزی از پشت خط می گوید فلانی ، فلان مطلب نقد ورزشی را که در رابطه با فلان مورد ورزشی نوشته ای را ، فلان شخص به خودش گرفته و باعث دل آزرده شدنش گردیده ! !! برای کاری سری به فلان اداراه می زنم ، فلان پیشکسوت ورزشی تا مرا می بیند اخم هایش را در هم می ریزد و سر سنگین ، می گوید حالا دیگه از هیات ورزشی ما می نویسی ؟!!! توی خیابان در حال رفتن به جائی هستم ، مربی فلان تیم تا مرا می بیند با دلخوری می گوید ما روی تو جور دیگه حساب می کردیم ، چرا تیم ما را نقد کرده ای ؟!!! از این جالبتر اینکه همه این افراد التماس دعا دارند که نقدشان نکنم اما از خوبی شان بنویسم ! خود من منکر فعالیت های خوب و مثبت گروه زیادی از مسئولین ، مربیان و مدیران تیمهای ورزشی در همین لرستان و یا بروجرد خودمان نیستم ! اما اگر قرار باشد فقط از خوبی ها بنویسیم که به دست خودمان راه رشد ورزش را بر روی خودمان خواهیم بست ! ضمنا اگر قرار باشد از فلان شخص و فلان تیم و فلان باشگاه و فلان مدیر ورزشی ننویسیم که باید کرکره نقد ورزشی را پائین بکشیم ! ایکاش دوستانی که مورد نقد ورزشی قرار می گیرند اینقدر زود رنج نباشند و در وهله اول متن نقد ورزشی مورد نظر را که باعث دل آزرده شدنشان شده را خوب بخوانند بعد نظر خودشان را بگویند ! چند روز پیش رئیس یک هیات ورزشی در مرکز استان ، نظری به این مضمون برایم گذاشته بود که تو نباید هیات ما را نقد کنی ! ما خودمان وبلاگ داریم !!!!!! در جواب این دوستان واقعا هیچ حرفی برای گفتن نداشتم ! زیرا دوستان مورد نظر فکر نموده اند که اگر روی وبلاگ هیات شان خبر های ورزشی بگذارند ، کاری بس بزرگ انجام داده اند ! و اگر علاقمندی خارج از هیات آنها سوالی از هیات ورزشی شان پرسید دخالت در امور داخلی شان شده است !!! یک مورد جالب دیگر اینکه خیلی از کسانیکه از نقد های ورزشی ما دلخور هستند ، اصلا متن نقد را نخوانده اند ! بلکه از دیگران شنیده اند ! چندی قبل گروهی از مسئولین یک رشته خاص ورزشی از من دعوت نمودند که توضیح بدهم که چرا در نقدم در رابطه با ورزش مورد نظر آنها اینقدر تند رفته ام ! جالب بود پنج دقیقه بعد از نشست تازه کشف نمودیم که هیچکدام نقد مرا نخوانده اند ! بلکه از یکی شنیده اند ! روزنامه مورد نظر را برایشان خط به خط خواندم ! آخر نشست چنین نتیجه گیری شد که سوء تفاهم پیش آمده !!! به هر حال بعضی دوستان ورزشی در هیات های ورزشی یا در اطراف ورزش ، معتقدند که از ما ننویس یا اگر می نویسی از خوبی های مان بنویس ! در صورتیکه روزنامه نگاران ورزشی موقعی از خوبی و نکات مثبت یک هیات ورزشی خواهند نوشت که بیلان فعالیت های آن هیات ها واقعا مثبت باشد ، مثل خیلی از هیات های ورزشی که در همین دهه فجر برای برگزاری مسابقات ورزشی سنگ تمام گذاشتند ، که البته آنهم دلیل نمیشود در طول سال یکریز بخواهیم از خوبی شان بگوئیم ! اما بقیه هیات ها و افراد ورزشی که بیلان کاری ضعیفی دارند باید منتظر نقد شدن توسط منتقدین ورزشی باشند و صد البته هر هیات ورزشی نقد شد ، خدای ناکرده دلیل بر نقد شخصیتی مسئولین یا دست اندرکاران آن رشته ورزشی خاص نیست ، زیرا شخصیت همه برای ما قابل احترام است ، فقط این عملکرد ورزشی شان است که زیر ذره بین نقد ورزشی خواهد رفت . طبقه بندی: نقدهای ورزشی اجتماعی، برچسب ها: چرا، ما، نوشته ای، فرهاد داودوندی، بروجرد، نقد ورزشی، منتقد، فلان، فلان تیم، فلان مدیر ورزشی، ننویس، از ما ننویس، نوشته شده در تاریخ دوشنبه 24 بهمن 1390 توسط فرهاد داودوندی
سپاس از علی صالح نیا ژاپنی ها همان کلاس اول دبستان،اتمام حجت می کنند با بچه هایشان و آنها را
می ترسانند، درس اول هم جغرافیا است؛ نقشه ژاپن را میگذارند جلوی بچه ها و
می گویند: ببینید این ژاپن کوچولوی ماست، ببینید! ژاپن ما نفت ندارد، گاز
ندارد، معدن ندارد، زمینش محدود است و جمعیتش زیاد و... لیست «نداشته ها»
را به بچه ها گوشزد میکنند، خیلی خودمانی بچه هایشان را می ترسانند...فرق ما با ژاپنی ها در ژاپن نظام آموزشی فهرست مشاغل مورد نیاز جامعه را از همان اول کار، به «بچه ها»گوشزد میکند، حتی حجم موضوعات درسی کتابهای درسی در ژاپن، یک سوم اروپا است، چون ژاپنیها معتقدند «عمق» بهتر از «وسعت» است! حالا این را مقایسه کنید با کتابهای درسی ما که از همان اول مدام در گوش بچه ها می خوانند: «ای ایران،ای مرز پرگهر،سنگ کوهت در و گوهر است» و... در دبستان هم، اولین درس ما تاریخ است، نه برای عبرت، بلکه شرح «افتخارات گذشته»، اگر گربه جغرافیایی را هم بگذارند جلوی بچه ها، باغرور میگویند:« بچه ها ببینید! ایران همه چیز دارد! ایران نفت دارد، گاز دارد، جنگل دارد، دریا دارد و...»نتیجه اش میشود احساس «داشتن» و «غنای کامل» وایجاد تلفیقی از تنبلی اجتماعی و حتی طلبکاری که به اشتباه به آن میگوییم غرور ملی. با این وصف، کودکان و جوانان و مدیران و نسل جدید ما باید برای چه «چیزی» تلاش کنند؟ این میشود که بچه های ما فکر و ذکرشان، میشود دکترشدن، مهندس شدن و خلبان شدن، یعنی شغلهای رویایی و به شدت مادی که نفع و رفاه «شخص» در آن حرف اول و آخر را میزند نه نیاز کشور! این است یکی از تفاوتهای ما با ژاپنی ها. طبقه بندی: اجتماعی، برچسب ها: ما، فرق، ژاپنی ها، ژاپن، نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 7 دی 1390 توسط فرهاد داودوندی
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
احیای یک گیاه 31 هزار ساله
محققان روسی لابراتوار مطالعات خاک در مسکو می گویند این رسوبات در منطقه ای از خاک کشف شده اند که درجه حرارت آن منفی هفت درجه سانتی گراد بوده است. این محققان در محیطی کاملا استریل و با استفاده از شیوه ای نوین گیاه را از تک دانه احیا کردند. به این شکل گیاه بارور سیلن را دوباره به وجود آوردند. یک سال بعد این گیاه 31 هزار ساله که تفاوت زیادی با نمونه مدرن خود دارد، گل داد، میوه به وجود آورده و دانه دار شد.